Güç Dediğiniz Şey Bazen Çantayı Daha Hafif Hazırlamaktır

Aslında Her Şey Bir Çantayla Başladı...

Hepimizin yaşadığı bir an vardır: evden çıkmadan önce çantaya bir şey daha koyarız. Sonra bir şey daha... Merdivene geldiğimizde omzumuzdaki ağırlığı hissederiz.

Ben bunu yıllarca “hazırlıklı olmak” sandım. Gözlük, şal, su, küçük çanta içinde başka küçük çanta, belki lazım olur diye bir şey daha. Bir gün merdiven çıkarken kendime sordum: gerçekten ihtiyacım olanı mı taşıyorum, yoksa her ihtimale karşı kendimi mi yoruyorum?

Çantayı yere koyup içinden üç şey çıkardım. Dünya değişmedi. Omzum rahatladı.

Güç Benim İçin Kapasiteye Dönüştü

Güç kelimesi bazen fazla sert geliyor. Sanki hep daha fazlasını kaldırmak, daha çok dayanmak, daha az yorulmak zorundayız.

Menopozdan sonra güç benim için yavaş yavaş başka bir kelimeye dönüştü: kapasite. Bugün neyi yapabilirim, neyi bölebilirim, neyi başkasına bırakabilirim?

Eskiden “yaparım” demeyi çok severdim. Şimdi ise her davete evet demeden önce duruyorum. Bir işi yapabilecek olmakla o gün ona zaman ve enerji ayırabilmek aynı şey mi? Kendime bunu sorduğumda, “yaparım” cevabımın bazen eski bir alışkanlık olduğunu fark ediyorum.

Dokuz Yıllık Menopozdan Sonra Sabahlar

Dokuz yılda uykunun ve sabah enerjisinin değerini daha çok fark ettim.

Sıcak basmasıyla sosyal hayatımı ayarlıyorum. Merdivende ne kadar yorulduğuma bile dikkat ediyorum... Başta birbirinden ayrı görünen bu gündelik deneyimler, zamanla kendimden beklediklerimi yeniden düşünmeme yol açtı.

Yakın dönemde hormon replasman tedavisine (HRT) başlama kararımı da hekimimle konuşarak aldım. Kişisel risklerim ve düzenli takip bu kararın parçasıydı. Sizin için uygun olan yol farklı olabilir; kendi hekiminizle değerlendirmeniz gerekir.

Üç Kuşak, Aynı Kelime

Annem, ben ve kızım güç kelimesine farklı anlamlar veriyoruz.

Annem için güç, uzun süre şikâyet etmeden ve kimseye yük olmadan yapmak demekti. Kızımın kuşağında daha çok “sınırımı biliyorum” cümlesine benziyor. Ben ikisinin arasında, eski reflekslerimle yeni fark ettiklerim arasında gidip geliyorum. Siz hangi kuşağın cümlesine daha yakınsınız?

Bu konuşmalarda şunu seviyorum: sıcak basmasını, uykuyu, enerjiyi, cinsel istekteki değişimi konuşabiliyoruz. Menopoz aile içinde saklanması gereken bir konu olmaktan çıkıyor. Bazen kızımın tek bir bakışı bile kendi alışkanlıklarıma dışarıdan bakmama yetiyor.

Yorgunluğu Planın Parçası Yapmak

Kendine bakım sözünü bazen fazla süslü buluyorum. Oysa günün planında dinlenmeye yer bırakmak da bunun parçası.

Uykusuz kaldığımda ya da fazla yüklendiğimde daha çabuk yorulduğumu fark ediyorum. Eskiden “niye böyle oldum?” diye düşünürdüm; şimdi o gün neleri yapabileceğime daha sakin bakmaya çalışıyorum. Hepimiz bilir: uykusuz bir gecenin ertesi sabahı her şey ağır gelir.

Her gün iyi hissetmiyorum. Böyle günlerde kendime kızmadan bunu kabul etmeyi öğreniyorum. Önce şunu söyleyeyim: iyi hissetmediğiniz günler bir başarısızlık değil.

Bugün çantadan neyi çıkaracağımı biliyorum. Günün planından neyi çıkaracağımı bulmaksa bazen hâlâ daha zor.